der neue Untermensch

Door Jan Bonte, neuroloog, website janbhommel.com

Es kommt vor, daß ich meine, daß etwas klirrt,

daß sich irgendetwas in mir verirrt,

ein Geräusch, nicht mal laut

manchmal klirrt es vertraut

selten so, daß man es direkt durchschaut.

Man wird wach, reibt die Augen und sieht

in einem Bild zwischen Brueghel und Bosch

keinen Menschen, der um Sirenen was gibt

weil Entwarnung nur halb soviel kostet

es riecht nach Kristallnacht

BAP, 1982

Het is 2 augustus 2021. Mijn kinderen hebben vakantie en ik zoek naar een manier om in mijn onderhoud te voorzien. Omdat mijn twee zoontjes óf zitten te klieren óf voor de TV hangen danwel op het scherm van hun tablet turen, gaan we met de hele familie een ijsje eten in het naburige stadje Ommen. Zelfs mijn 12-jarige puberdochter vergeet even haar mobiele telefoon en haar favoriete Tv-serie. Ik probeer een moment mijn grote zorgen over de toekomst van mijn kinderen en mezelf even te vergeten. Ik heb er geen vertrouwen meer in dat de angstaanjagende ontwikkelingen van het afgelopen anderhalf jaar spontaan ten goede zullen keren.

In Ommen is het druk bij de ijssalon. De terrassen rondom zitten vol. Mensen praten, lachen en genieten van hun ijsje. De sfeer is ontspannen, de angst voor het SARS-CoV-2-virus is volledig verdwenen. Hier lijkt alles als vanouds te zijn, alsof COVID19 niet meer bestaat. Mijn zorgen over, en angst voor de toekomst verdwijnen heel even naar de achtergrond.

Maar niet helemaal. De beelden van de demonstratie tegen de strenge coronamaatregelen in Berlijn van de dag ervoor blijven door mijn hoofd spoken. Merkels bloedhonden ontketenden een klopjacht op kinderen, vrouwen, ouderen en ieder ander die vreedzaam zijn of haar proteststem wilde laten horen. Een kind, zittend op de grond en in een poging zijn moeder te beschermen, wordt hard tegen de grond geslagen. Een oude vrouw wordt in een wurggreep afgevoerd, gedragen door vier zwartgeüniformeerde beulen. Merkel’s losgeslagen hordes, gewapend met waterkanonnen, knuppels en traangas, beuken en hakken zonder enige schaamte in op weerloze burgers, waarvan er meerdere demonstratief de handen in de lucht steken.

Het leidt geen twijfel: dit zijn dezelfde mensen als de leden van de Sturm Abteilung (SA) van de NSDAP, Hitlers persoonlijke knokploeg, die zo’n tachtig jaar geleden afgestuurd werd op iedereen die het waagde kritiek op de nationaalsocialisten te uiten. De tijd schrijdt voort, maar niet de menselijke aard. Dat er tot nu toe nog ‘slechts’ één dode is gevallen, is alleen te danken aan het laatste restje beschaving dat nog over is, en aan de vele journalisten die het gebeuren vastleggen voor het nageslacht. Maar ook zij zijn steeds vaker het slachtoffer van buitensporig en gericht geweld. Met als doel de door de Duitse Staat gelegitimeerde terreur tegen de eigen bevolking voor het oog van de wereld te verbergen.

In Frankrijk worden soortgelijke zwaar gepantserde wilde hordes ingezet om onmensen van terrassen te slaan omdat ze niet gevaccineerd zijn, omdat ze protesteren tegen de vaccinatie-ausweis waarop moet staan dat ze zich onderwerpen en hun lichaam ter beschikking van de Staat hebben gesteld. Wie dat er niet op heeft staan, wordt de toegang tot concerten ontzegd, en het betreden van bioscopen, restaurants en het openbaar vervoer wordt hen verboden. Wie geen vaccinatie-ausweis kan laten zien, mag worden afgeranseld en opgesloten worden. Het is geen angst voor de medische dictatuur meer, het is een voldongen feit. En tijdens het schrijven van deze blog heeft de Duitse politiek besloten dat ongevaccineerden nergens meer welkom zijn, met als doel om de absolute gehoorzaamheid aan de Nieuwe Vaccinatie-ideologie af te dwingen. Impfung macht Frei.

Dit gaat niet meer om maatregelen om de verspreiding van een virus te beperken. Het doel is het afdwingen van volledige onderwerping van de burgers en het stichten van de Medische Totalitaire Staat. En daarvoor moet iedereen die dit doel in de weg staat het zwijgen opgelegd worden, als beesten bij elkaar worden gedreven en afgevoerd worden. Nu nog naar een ander stadsdeel of naar het politiebureau, maar het woord quarantainekamp waar ‘besmette’ personen kunnen, nee, moeten worden opgesloten is al gevallen. Een Duitse politicus, nota bene uit Beieren, pleitte voor deportatie van onwillige mensen die zich niet wensten te voegen naar de coronamaatregelen. Waarheen is niet duidelijk, maar de treinverbindingen naar het Oosten zijn goed en na Die Wende is er meer dan genoeg ruimte.

Ook in het frisse briesje en in de warme zon die af en toe door het wolkendek breekt, lukt het niet om deze beelden uit mijn hoofd te krijgen. Ik kijk om me heen met een mengeling van verbijstering en somberheid: zien deze mensen niet wat er zich slechts 500 kilometer van hier afspeelt? Weten ze het niet? Interesseert het ze niet? Hebben ze zichzelf laten vaccineren, enkel en alleen om hun vrijheid ‘terug te krijgen’? Wilden ze misschien dansen met Janssen? Hebben ze hun kinderen gedachteloos laten vaccineren, om ze de verkettering door de Totalitaire Staat te besparen? Denken ze na over de mogelijke toekomst die ons te wachten staat, als de nieuwe dictators zoals Merkel en Macron hun zin krijgen? Ik hoop het, maar ik vrees van niet.

Ik vraag me af in hoeverre Sinti en Roma in de jaren ’30 aan zagen komen dat ze massaal vergast zouden worden. Waren er onder hen mensen die het aan zagen komen, en die familie en vrienden waarschuwden voor de horror die nog komen zou? Ik kan het me nauwelijks voorstellen. Wie zag eind jaren ’20 aankomen dat hun zieke en daarom inferieure kinderen onder dwang van de Staat zouden worden gesteriliseerd, omdat ze als nutteloos werden gezien, zonder enig waarde en volstrekt overbodig? Net als nu bleek dat men van een groot deel van de artsen niets te verwachten had. Een groot deel van de medische stand werkte enthousiast en vol overtuiging mee. De meeste aanmeldingen voor gedwongen sterilisatie kwamen van artsen. De eugenetica was immers een officiële medische wetenschap, aan vele Duitse maar ook Engelse en Amerikaanse Universiteiten onderwezen? Ook van de rechterlijke macht viel geen bescherming te verwachten. Speciale ‘Genetic Health Courts’ wezen het overgrote deel van de aanvragen voor gedwongen sterilisatie toe. Voor een hoger doel, het zuiveren van de maatschappij van minderwaardige inhumane elementen.

Hoeveel ouders zagen aankomen dat hun gehandicapte kinderen vermoord zouden worden in speciale Todeskrankenhäuser, al even enthousiast bemand door artsen en verpleegkundigen die de Eed van Hippocrates hadden afgegeven aan de Nazi’s. Hoeveel ouders moesten toekijken hoe hun kind met een psychiatrische stoornis door de politie uit huis werden gehaald, officieel omdat ze behandeld moesten worden, maar na behandeling nooit meer naar huis terugkeerden omdat ze ‘geëuthanaseerd’ werden, ofwel ‘fatsoenlijk vermoord’? Het waren nota bene de psychiatrische patiënten bij wie op kleine schaal als eerste de gaskamers ‘getest’ werden.

Het was allemaal voor een hoger doel, het vermeende belang van de maatschappij boven het individu, exact hetzelfde argument dat nu wordt gebruikt door mensen als Roland Pierik, Marcel Verweij, Gert van Dijk, Brigit Toebes, Martin Buijsen, Pauline van Steijnen en menig ander die zichzelf zien als intellectueel, en zichzelf als beschaafd en fatsoenlijk beschouwen, en zich ver verheven voelen boven het gepeupel. Voor een deel gaat het om ‘rechtsfilosofen’ en ethici, maar bovenal mensen die van mening zijn dat zij een hoger doel nastreven en hun mening als moreel superieur beschouwen. Het waren diezelfde mensen die in de jaren dertig al even enthousiast de Eugenetica omarmden. Voor het hogere doel.

De tijd schrijdt voort, de aard van de mens niet.

Ik denk terug aan het interview met Mattias Desmet bij De Nieuwe Wereld, genaamd “De Coronacrisis en de Onderstroom van het Totalitarisme”. Ik hoor hem duidelijk en goed onderbouwd waarschuwen voor de huidige ontwikkelingen als de eerste stappen op weg naar een Totalitaire Staat. Aan de hand van het boek van Hannah Ahrend, “The Origins of Totalitarianism”, schetst hij hoe een Totalitaire Staat tot stand komt. Hij benoemde specifiek dat niet elke stap naar het vaak wrede en afschuwelijke einde gezet hoeft te worden, en dat de ontwikkeling op elk tijdstip zou kunnen stoppen. Maar het interview werd nog ruim opgenomen voordat landen als Italië, Frankrijk en Griekenland besloten tot de invoering van een vaccinatiepaspoort. In verschillende landen is vaccinatie al verplicht gesteld voor zorgmedewerkers.

Ook de 12 tot 17-jarigen moesten eraan geloven, waarbij de machthebbers elke mogelijke verleiding, tot aan ijsjes en donuts toe, inzetten om ze over te halen om zich te laten vaccineren. In zijn eentje besloot Hugo de Jonge dat ouders per saldo uit de ouderlijke macht kunnen worden gezet, en dat kinderen zelf wel kunnen bepalen of ze gevaccineerd willen worden, en zelfs anoniem een afspraak kunnen maken voor vaccinatie. Dit in de overtuiging dat de peer pressure het laatste zetje geeft. In Duitsland heeft de politiek besloten dat vaccinatie in deze leeftijdsgroep aangeboden moet worden, ondanks het negatief advies van de Duitse kinderartsen. Het enige positieve hieraan is dat de Duitse kinderartsen blijkbaar wel de belangen van de Duitse kinderen vooropstellen, in tegenstelling tot de Nederlandse kinderartsen onder de bezielende leiding van Károla Illy, die zwichten voor een abstract getal in een bij herhaling falend theoretisch model, zonder zich ook maar een moment iets aan te trekken van hun primaire verantwoordelijkheid om allereerst en bovenal de belangen van kinderen te behartigen.

Wie nu de parallellen met de opkomst van het nationaalsocialisme nog niet ziet is stokdoof en stekeblind. Mensen die ‘hun vrijheid terug willen’ door impliciet hun lichaam ter beschikking van de Staat te stellen, en blijkbaar weinig waarde hechten aan het zelfbeschikkingsrecht over hun lichaam, hoeven niet verbaasd te zijn als hun lichaam in de nabije toekomst opnieuw en bij herhaling door de Staat zal worden opgeëist voor een ‘hoger doel’. De dijk van de autonomie is gebroken, de Staat bepaalt wat er met uw lichaam moet gebeuren.

Een groot deel van de academische elite en de gegoede burgerij vindt de vergelijking met de Tweede Wereld oorlog ‘ongepast’, wegens het grote aantal slachtoffers dat deze eiste. Deze mensen vergeten dat de Tweede Wereldoorlog de climax van de Symfonie des Doods was en niet de prelude. De prelude die zich steeds luider liet horen, en waarvan een steeds groter aantal musici van het Symfonieorkest des Doods deelnamen.

Een ander argument van deze intellectuele elite en de gegoede burgerij is dat je er niet voor kiest om een Sinti, een Roma of een Jood te zijn, en wel om je al of niet te laten vaccineren. Het is een buitengewoon naïef en kortzichtig argument van diegenen die de geschiedenis niet kennen. De Nazi’s begonnen al in de vroege jaren ’30 met het uitschakelen van hun politieke opponenten, de socialisten en de communisten. In 1933 waren er al 700 communisten, socialisten en andere politieke opponenten opgesloten in ‘protective custody’. Waar men niet kan kiezen voor afkomst, lichamelijke of psychische gesteldheid, is de keus voor een politieke kleur wel degelijk een eigen keus. Het is dezelfde strategie van despoten als Stalin en Xi Jinping in de door hen gestichte totalitaire staten. Stalin stuurde zijn tegenstanders, al of niet reëel of alleen bestaande in zijn psychopathische brein, naar de Goelachs in Siberië. Xi Jingping sluit zijn critici en de dissidenten op in ‘heropvoedingskampen’. Mochten zij kunnen vluchten wordt hun familie opgesloten, of treft hen een ‘minder humaan’ lot. Als ik de intellectuele elite en de gegoede burgerij goed heb begrepen, heeft deze politiek melaatse medemens dit aan zichzelf te danken. Hadden ze de juiste politieke kleur gekozen, was hen dit niet overkomen. Onvrijheid komt met plichten, zo blijken zij te denken.

Dan de slachting in Rwanda. In tegenstelling tot wat veel mensen denken zijn de Hutu’s en de Tutsi’s van hetzelfde ras. Het enige verschil dat er tussen deze twee bevolkingsgroepen bestond was de tegenstelling van arm en rijk, veroorzaakt door vele jaren kolonisatie door de Duitsers en de Belgen. De Hutu’s waren arm, de Tutsi’s rijk. De Tutsi’s waren superieur, de Hutu’s inferieur, en die scheiding liep dwars door families heen. Het verschil leidde tot een slachtpartij van de Tutsi’s en de gematigde Hutu’s, waarbij in 100 dagen tussen de 500.000 en een miljoen mensen met messen, bijlen, pikhouwelen en machetes op gruwelijke wijze werden vermoord, niet zelden door de eigen familie. De prelude duurde 75 jaar, de climax slechts honderd dagen.

Altijd is de eerste stap op weg naar de Totalitaire Staat het aanwijzen van een inferieure groep mensen die als schuldigen kunnen worden aangewezen voor maatschappelijke problemen. Zoals Joseph Goebbels het verwoordde: Propaganda muss die Verdrängung der Aggression erleichtern, indem sie die Ziele des Hasses festlegt. Er moet een doel zijn voor de haat van de gevaccineerde: en dat doel dat hebben ze ook: de ongevaccineerde. Vervolgens moet alles dat de Totalitaire Vaccinatiestaat bedreigt monddood worden gemaakt, ontslagen worden, uitgesloten worden, uitgeschakeld worden, opgesloten worden, en ja, zonodig gemarteld en vermoord worden. Onafhankelijk of het om een Jood, een Zigeuner, een Communist, een Socialist of iemand van het eigen ras gaat. Onafhankelijk of het gaat om een gehandicapte, een psychiatrisch patiënt of een ongevaccineerde medemens. De massa kijkt vergenoegd toe, een enkeling daargelaten, moedigt de haat aan en juicht het het demoniseren van deze medemens hartstochtelijk toe. Hoe durven zij de autoriteit van de Grote Leider, de Kerk, das Reich, en nu het machtige Rijk van de Wetenschap te betwijfelen. En natuurlijk werken de verschillende media van harte mee aan de Nieuwe Waarheid, en worden critici gecensureerd en van social media als LinkedIn, Facebook en Twitter gegooid. Weer bleek Joseph Goebbels het gelijk aan zijn kant te hebben: “Stellen Sie sich die Presse als eine großartige Tastatur vor, auf der die Regierung spielen kann”.

Wie denkt dat dit in Nederland niet speelt, moet de uitspraken van Sander Schimmelpenninck er op nalezen en goed op zich in laten werken. Het gaat nota bene om een journalist die haat predikt jegens de ongevaccineerden en zich als ‘overheidsorgel’ laat gebruiken door de vaccinatiepropaganda van deze regering. Hij is van mening dat complotondernemers en wappiefluisteraars gewoon opgepakt zouden moeten worden. Volgens Schimmelpenninck zijn zij, de complotondernemers en en wappiefluisteraars, direct verantwoordelijk voor de ellende van hun ongevaccineerde volgers. Volgens hem komt dat doordat iedere debiel in dit land maar wat mag roepen. Dat er heel veel mensen die weloverwogen en goed onderbouwd afzien van vaccinatie, en dat dit ten alle tijde een vrije keuze zou moeten zijn, komt niet in hem op. Dat een groot deel van de bevolking strikt genomen helemaal geen vaccin nodig heeft, omdat zij niet of nauwelijks ziek worden van een infectie met het SARS-CoV-2-virus, of omdat ze de infectie al doorgemaakt hebben en uitstekend beschermd zijn door hun eigen immuunsysteem, het past allemaal niet in de heilige vaccinatie-ideologie van Schimmelpenninck.

En daarom moet iedereen die niet in deze ideologie gelooft als minderwaardig worden beschouwd, verwerpelijke creaturen in de visie van Schiimmelpenninck, en moet hen niet toegestaan worden om er een eigen mening op na te houden, laat staan dat ze die uiten. Zij moeten opgejaagd worden en opgesloten worden. Voor wie zich op deze manier uitlaat over zijn medemens is de afstand tot het opsluiten van mensen met een afwijkende mening in concentratiekampen voor ‘protected custody’ niet ver weg meer, en de vraag is vervolgens welke ‘definitieve’ oplossing hij voor ogen heeft om het probleem van de complotondernemers en de wappiefluisteraars op te lossen.

Een betere illustratie van wat ik boven beschrijf, en wat ik het meest vrees, had Schimmelpenninck niet kunnen geven.

Het enige onderscheid in de beginfase van het vestigen van de Totalitaire Staat is ‘wij’ versus ‘zij’, waarbij op dit moment ‘zij’ de mensen zijn die zich om de meest uiteenlopende en legitieme redenen niet willen laten vaccineren. Ze worden door de zichzelf als moreel superieur beschouwende gevaccineerden als egoïstisch en minderwaardig gezien. Het gaat al lang niet meer om het principe dat vaccinatie allereerst en bovenal bedoeld is om de ontvanger tegen een infectieziekte te beschermen. Het gaat er al lang niet meer om dat gevaccineerden evengoed als ongevaccineerden het virus kunnen verspreiden. Het gaat al lang niet meer om ‘flatten the curve’, de zorg ontzien, of het ‘samen eronder krijgen van het coronavirus’. Het gaat niet meer om een virus waarvan het overgrote deel van de mensheid niets te vrezen heeft, al helemaal niet in vergelijking met andere infectieziekten die in de afgelopen jaren vijftig vele malen meer slachtoffers hebben geëist. Het gaat om goed versus fout, moreel superieur versus moreel inferieur, Übermensch versus Untermensch.

Hoe de vreedzame burgers, uit alle lagen van de bevolking, van alle leeftijden en van alle politieke kleuren op het Museumplein, het Malieveld, in Berlijn of Parijs mishandeld en afgeranseld worden is de prelude van deze ontwikkeling, niet de climax. En zelfs mensen zoals Erwin Kompanje, die neutraal staan tegenover mensen die zich willen laten vaccineren en diegenen die dat niet doen, durft inmiddels de parallellen tussen de jaren ’30 en de huidige situatie te benoemen. In zijn laatste blog benoemt hij het subtiel maar niet mis te verstaan:

Voorbeelden zijn er te over in de geschiedenis van de mensheid waartoe het heeft kunnen leiden als minderheden als minderwaardig worden behandeld. Voorbeelden waarvan we steeds zeiden: ‘Dat nooit meer’ en waarvoor we monumenten oprichten in de gedachtenis van de voorgaande immorele onderdrukking. Maar geschiedenissen hebben de neiging zich steeds weer te herhalen.

Het meest verontrustende is nog dat verschillende overheden doelbewust hebben aangestuurd op deze Medische Apartheid. De “Panic Paper” geschreven in opdracht van het Deutsche Bundesministerium des Innern, Bau und Heimat, de ‘nudging’ door de Engelse SAGE-B, en de ‘gedragsbeïnvloeding’ door de Corona Gedragsunit van het RIVM, het had allemaal hetzelfde doel, het aanjagen van angst om de bevolking te dwingen zich te conformeren aan de opgelegde maatregelen. Angst voor het ‘besmet’ worden, ziek worden en overlijden, hoe klein die kans ook is. De bovengenoemde instanties wakkeren deze doodsangst doelbewust en weloverwogen aan, ditmaal met apocalyptische voorspellingen over het aantal doden dat te betreuren zal zijn, de enorme hoeveelheid zieken die de ziekenhuizen als een tsunami zullen overspoelen en de vreselijke gevolgen die het doormaken van de ziekte zullen hebben. Met als middel onder andere een mondkapjesplicht, als zijnde de nieuwe Jodenster, om onmiddellijk zichtbaar te maken wie zich weigert te voegen naar de de nieuw Wetten van de Totalitaire Medische Staat.

We hebben allemaal kunnen zien welke consequenties het niet dragen van een mondkapje had. In Israeël werden mensen van het strand weggestuurd door zwaar-bewapende soldaten met de pistoolmitrailleur in de aanslag. In Nederland werden moeders tijdens hun bevalling gedwongen een mondkapje dragen. Daarna werden ze onmiddellijk gescheiden van hun eigen kind als zij een positieve testuitslag hadden. Er waren winkeliers die weigerden klanten te bedienen als ze geen mondkapje droegen. Moeders in Duitsland die gearresteerd werden omdat ze het mondkapje niet correct droegen. Mensen en kinderen genietend, ondanks alles, van de sneeuwpret, die achterna werden gezeten door Merkels knokploegen voor het niet dragen van een mondmasker op een slee, omdat op een slee geen anderhalve meter afstand kan worden gehouden. In Australië, waar ‘beveiligers’ jongens niet ouder dan 16 jaar in een wurggreep bewusteloos naar buiten sleepten en als oud vuil op de stoep smeten. Oude mensen met hartaandoeningen en COPD die het openbaar vervoer uitgeschopt en uitgeslagen werden omdat ze te benauwd waren om een mondkapje te dragen. Een oude man van in de zeventig die aan zijn benen de winkel uitgesleept werd door een ‘bewaker’. En dit is nog maar een heel klein kruimeltje op de top van de enorme berg van mishandeling van mensen die weigerden mee te doen aan deze ‘gedragsbeïnvloeding’.

Dit nooit meer. Of toch?

Nu is er een vaccinatiepaspoort dat de morele Übermenschen moet scheiden van de morele Untermenschen. Wie zich niet laat vaccineren is egoïstisch en ‘decadent’, en beseft niet ‘dat vrijheid met plichten komt’. Zij verdienen het niet om naar een concert te gaan, de toegang tot een restaurant moet hen worden ontzegd, en vanzelfsprekend hebben zij geen recht op zorg of op een IC-bed. Ik hoor mensen zeggen dat als ongevaccineerden COVID19 krijgen, men hen moet laten creperen, dit op beeld vastleggen en op social media moeten plaatsen. Als afschrikkend voorbeeld voor de ongevaccineerden. Het zich ontdoen van de ongevaccineerden is volgens hen niet een kwestie van ideologie, maar een kwestie van reinheid. Dat is de gewenste uitkomst van de ‘gedragsbeïnvloeding’ door bovengenoemde instanties.

Wat is het verschil tussen enerzijds deze ‘nudging’ en ‘gedragsbeïnvloeding’ en anderzijds de propaganda van Joseph Goebbels die zijn doelstellingen als volgt samenvatte: “Propaganda funktioniert am besten, wenn diejenigen, die manipuliert werden, zuversichtlich sind, aus freien Stücken zu handeln.” En dan deze uitspraak: “Die brillanteste propagandistische Technik wird keinen Erfolg haben, wenn nicht ständig ein Grundprinzip im Auge behalten wird – sie muss sich auf wenige Punkte beschränken und sie immer wieder wiederholen.” Het is Hugo de Jonge als alter ego van Joseph Goebbels, aangestuurd door de gedragsunit van het RIVM, als wederopbouwers van het Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda.

De tijd schrijdt voort, de aard van de mens niet.

Ik heb verschillende van afkomst Russische, Chinese, Iraakse en Iraanse en zelfs Turkse mensen gesproken die met angst en beven kijken naar de huidige ontwikkelingen, omdat ze die zo ontzettend goed kennen en herkennen, simpelweg omdat ze hetzelfde zagen gebeuren in hun eigen vaderland, en zich wederom in hun vaderland wanen.

Hoe lang moet je afwachten in de hoop dat het allemaal wel mee zal vallen? Hoe lang moet je blijven vechten tegen een Totalitair Medisch Regime in wording? Wanneer is het moment gekomen om niet langer te vechten tegen het ontstaan van de medische apartheid, maar te vluchten naar een veilig land, zonder vaccinatiedwang, waar ongevaccineerde mensen niet uitgesloten, geridiculiseerd, besmeurd, vernederd en gedemoniseerd worden als ze de coronamaatregelen en de lockdowns ter discussie stellen, of zich niet willen laten vaccineren, om welke redenen dan ook. Waar ze niet geweerd worden uit de cafés, restaurants, instellingen voor kunst en cultuur, niet ontslagen worden op basis van het niet-gevaccineerd zijn, en zelfs de toegang tot supermarkten wordt ontzegd.

Het lichaam dat onze geest begeleid tijdens de korte periode dat we op deze aardkloot rondlopen is het eigendom van die geest en mag nooit het eigendom van de Staat worden. Er is geen hoger doel dan dat.

Maar een groot deel van de Nederlanders ziet het niet. En zal het ook niet zien.

Totdat het te laat is.

Het wachten is op de nieuwe Kristallnacht.